يكشنبه, 3 تير 1397 - الأحد 11 شوال 1439 - Sunday 24th June 2018

مدیران بومی ؛ آری یا نه؟

@count ساعتارسال به دوستان
یادداشت؛
مدیران بومی ؛ آری یا نه؟
بیان عباراتی نادرست توسط برخی مدیران دامغانی و یا بعضا کارمندان تحت مجموعه آن، گفتمانی را در شهر بنیان نهاده است که می توان آن را گفتمان سمنانی ستیز و به تبع آن گفتمان غیربومی ستیز تلقی کرد. تحریک احساسات مردم با این گفتمان بسیار آسان است و در بزنگاه های مهمی چون انتخابات ها از آن بهره برداری می شود.

به گزارش خبرنگار تیتریک دامغان ؛ با انتصاب جناب آقای دکتر نعمت الله نعمتی به ریاست دانشگاه آزاد اسلامی، دورۀ مدیریت یکی دیگر از مدیران غیربومی در دامغان پایان گرفت. در هفته گذشته سیل پیام های تبریک به سمت ایشان جاری شد و هر کس به هر طریقی که توانست ارادت خود را به ایشان نشان داد. از مدیریت آژانس گرفته تا شرکت های ساختمانی و ...
کاری با این پیام های تبریک که غالباً خالی از قصد و نیت نیست نداریم. در همین ایام بحث های دامنه داری در شبکه های اجتماعی رخ داد. گروهی مشعوف از انتخاب یک دامغانی این انتصاب را در بوق و کرنا کردند و گروهی دیگر اما نه با چنان شور و شعفی اما بسیار محتاط به بحث تخصص گرایی دامن زدند و بومی بودن را دلیلی بر بهتر و مفید بودن ندانستند.
بحث بر سر سرپرست پیشین و ریاست کنونی  دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان نیست که هر دو از نیکان روزگار و از مدیران لایق و شایسته هستند که عملکرد هر دو بیانگر این موضوع است. بحث بر سر این است که چرا پیش از هر صحبتی در دامغان، بحث بر سر بومی بودن و نبودن اینقدر اهمیت پیدا می کند؟ چرا هیچ گاه در تغییر و تحولات مهم اداری شهر، سخنی در تخصص و ویژگی های مدیریتی مدیران در نمی گیرد؟

از منظری که ما بدان می نگریم، پاسخ این سوال ریشه در رفتار فرافکنانۀ مدیران شهر دارد. آن زمان که مدیری ناتوانی خود و مجموعه اش را در پیشبرد اهداف سازمانی به مدیران ارشد خود در استان ارجاع می دهد. بسیار در این شهر شنیده ایم که « سمنانی ها نمی گذارند»، « سمنانی ها مانع تراشی می کنند » و...
باز هم کاری با درست یا غلط بودن این عبارات نداریم. بیان عباراتی از این دست توسط مدیران دامغانی و کارمندان تحت مجموعه آن، گفتمانی را در شهر بنیان نهاده است که می توان آن را گفتمان سمنانی ستیز و به تبع آن گفتمان غیربومی ستیز تلقی کرد. تحریک احساسات مردم با این گفتمان بسیار آسان است و در بزنگاه های مهمی چون انتخابات ها از این موضوع بهره برداری های مهمی می شود.
ترویج این گفتمان در شهر این تلقی را در بین مردم و فرهیختگان ایجاد کرده است که تنها مدیران بومی و دامغانی اند که به فکر توسعه همه جانبه شهر هستند و اگر مدیری غیر بومی در جایی مشغول به کار است بلاشک کم کاری می کند و دلسوزی لازم برای پیشبرد کارها را ندارد. این یک ادعا از سوی ما نیست. کافی ست تنها چند روز در کانال ها و گروه های انجمن های مهم شهر و نهادهای فرهنگی شهر سیری بکنید و گفتگوهای افراد موثر در شهر را نیز بشنوید.
 این گفتمان در حال حاضر گفتمان غالب در شهرستان دامغان است که به عقیده ما گفتمانی مخرب و ویرانگر است. گفتمانی که تخصص گرایی را به حاشیه برده و امکان سو استفاده از احساسات عوام مردم و تحریک آنان را به گروه های مختلف می دهد. امکان استفاده از توانایی مدیران متخصص (چه بومی و چه غیر بومی ) با رواج این گفتمان به حداقل رسیده است چرا که فضای دوگانه و دوقطبی پیش آمده عملاً انرژی زیادی را از مدیران شهر را می گیرد. انرژی ای که به جای آنکه صرف توسعه شهر شود صرف مدیریت این فضای دوقطبی می شود.

ع. رها

انتهای پیام /

0
Your rating: خالی

دیدگاه‌ها

ارسال نظر جدید

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
کد امنیتی
لطفا عبارت امنیتی را وارد نمایید.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.

 

تمام حقوق این سایت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی تیتر یک می باشد و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع بلا مانع است.

طراحی شده توسط صددروازه

 

تلفن تماس : 02335262917

تلفن همراه مدیر مسئول: 09193330240

رایانامه : titreyek[a]chmail.ir

بازگشت