انسجام اجتماعی ایرانیان سد محکم تجزیه ایران

به گزارش خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، هفته گذشته نظام اسلامی یکی از سخت‌ترین روزهای تاریخ خود را پشت سر گذاشت، روزهایی که تداعی‌کننده اتفاقات وحشتناک دهه ۶۰ و اقدامات وحشیانه منافقین در کشتار مردم بود.

همه چیز با اعتراض مردم به گرانی‌های افسارگسیخته و وضعیت بد اقتصادی شروع شد. هیچ‌کس پاسخگوی شرایط به وجود آمده نبود و کسی با مردم حرف نمی‌زد و تلاشی برای آرام کردن شرایط نمی‌کرد. در این شرایط سخت اقتصادی ناگهان دولت تصمیم به جراحی اقتصادی گرفت، اقدامی درست در بدترین زمان ممکن. در همین شرایط اعترضات دشمن و تروریست‌هایش بر اعتراضات مردم سوار شدند و شروع به کشتار و تخریب کردند.

ریشه رخداد این حوادث به جنگ ۱۲ روزه بر می‌گردد. جنگی که رژیم صهیونیستی فکر می کرد که پس از حمله غافلگیرانه به ایران، مردم ایران با آن‌ها همراه خواهند شد و پروژه فتح تهران و تجزیه ایران به سرانجام می‌رسد.

اما پس از حمله به ایران متوجه شد که تمام محاسباتش در خصوص مردم ایران غلط از آب درآمد و جنگ ۱۲ روزه باعث شد تا یک انسجام عجیبی در بین مردم به وجود آید و پروژه‌ایی که به گفته خودشان ۲۰ سال برای آن برنامه‌ریزی و تمرین کرده بودند با شکست مواجه شود و حوادث این چند روز در واقع ادامه جنگ در روز سیزدهم‌اش بود.

پس از جنگ ۱۲ روزه که با شکست مطلق اسرائیل همراه بود، سران رژیم صهیونیستی به این نتیجه رسیدند که نباید پروژه براندازی نیمه‌کاره بماند و باید برای سرنگونی ایران به‌دنبال یک اقدام جدید باشند و این امر ممکن نخواهد بود مگر ایکه قبل از آن انسجام اجتماعی در ایران به‌طور معناداری به چالش کشیده شود و آن‌ها بتوانند در غیاب این انسجام اجتماعی که در جنگ ۱۲ روزه عامل شکست‌شان بود، پروژه تجزیه ایران را به جلو ببرند.

بنابراین صرف نگاه اقتصادی داشتن به این قضایا یک اشتباه راهبردی برای درک نقشه دشمن است و از طرفی همزمانی جلسه نتانیاهو و ترامپ با شروع اعتراضات نشان می‌دهد که اعتراضات اقتصادی کمترین نقش را در این قضایا داشته است.

البته نمی‌توان منکر مشکلات اقتصادی مردم آن‌هم با دلار ۱۴۰ هزار تومانی شد و شاید می شد با برخی از اقدامات پیشگیرانه در حوزه اقتصادی از این اتفاقات جلوگیری کرد. اما با چیدن پازل‌های این اتفاق در کنار هم به نظر می‌رسد که اگر ما هیچ مشکلی هم در حوزه اقتصادی نداشتیم، قطعا با توسل به موضوعات دیگری قرار بود ناآرامی و اقدامات مسلحانه در ایران رخ دهد.

در واقع قرار بود این اتفاقات و درگیری‌های مسلحانه دشمن را به این جمع‌بندی برساند که آن انسجام اجتماعی که نقطه قوت ایران در جنگ ۱۲ روزه بود از بین رفته است و نیروهای نظامی ایران در کنار سرگرم شدن به یگ جنگ داخلی کنترل اوضاع از دست‌شان خارج شده و در نهایت می‌توان به ایران حمله نظامی کرد و پروژه تجزیه ایران را به پیش برد.

به نظر می‌رسد اگر دشمن بتواند چرخه خشونت را در ایران باز تولید کند و این قضایا ادامه پیدا کرده و اگر بتوانند بخشی از مردم را با خود همراه کنند، در ادامه می‌تواند آن‌ها را برای حمله به ایران دچار خطای محاسباتی کند؛ که البته با اقدامات به موقع نیروهای امنیتی در برخورد با عوامل این جنگ داخلی و حضور پرشور مردم در دفاع از ایران اسلامی در ۲۲ دی ماه تا حد زیادی محاسبات دشمن در خصوص همبستگی اجتماعی مردم ایران به هم خورد و دوباره از همان نقطه ضربه خوردند.

در ادامه این حضور پرشور مردم در حمایت از نظام اسلامی چه چیزی می‌تواند خنثی‌کننده اقدامات بعدی دشمن باشد.

به نظر می‌رسد توجه به سه موضوع که از دغدغه‌های اصلی مردمی است که در تمام سختی‌ها در حمایت از جمهوری اسلامی به میدان آمده‌اند، می‌تواند خنثی‌کننده اقدامات بعدی دشمن در حمله به خاک ایران اسلامی باشد.

مهم‌ترین موضوع برای خنثی‌سازی تهدیدات دشمن و تقویت این انسجام اجتماعی پس از یوم‌الله ۲۲ دی‌ماه، عبارت است از آرام نگه داشتن مردم، حرف زدن با مردم، ایجاد گشایش اقتصادی برای مردم، ایستادن در کنار مردم وقتی که مطالبه به حقی دارند و به طور کلی توجه به مطالبات اقتصادی مردم است.

رهبر معظم انقلاب همواره تأکید کرده‌اند که ممکن است در سیستم فساد وجود داشته باشد که البته اجتناب‌ناپذیر است، اما در نظام جمهوری اسلامی فساد سیستماتیک وجود ندارد و نظام در در صورت مشاهده فساد با آن برخورد می‌کند.

از این رو برای اینکه اعتماد مردم به سیستم قضائی ایران بازیابی شود و فرضیه فساد سیستماتیک در جمهوری اسلامی که توسط رسانه های فارسی زبان معاند ضریب می‌گیرد، از اعتبار ساقط شود، برخورد با فساد در حوزه‌های مختلف به ویژه موضوعات اقتصادی از قبیل فساد و مافیا در حوزه‌های بانکی، خودروسازی، نهاده‌های اساسی و موضوعات همه‌گیر و عامی از این قبیل سال‌هاست ذهن ایرانیان را آزرده کرده است.

یکی از نقاط ضعف جمهوری اسلامی در حوادث این‌چنینی، عدم برخورد قاطع با برهم زنندگان امنیت روانی مردم خصوصا سلبریتی‌ها و فعالان رسانه‌ای و مجازی و افرادی است که تریبون در اختیار دارند.

تجربه جهانی در این زمینه نشان می‌دهد که تمامی کشورهای غربی مانند آمریکا و فرانسه و آلمان و … سلبریتی‌ها و فعالان رسانه‌ای و مجازی خصوصاً در شبکه‌های اجتماعی به هیچ عنوان حق ندارند خلاف امنیت روانی جامعه حرفی بزنند و همواره به دنبال آرام کردن فضای جامعه هستند، اما در ایران همزمان با اعتراضات سلبریتی‌ها در فضای مجازی به جای آرام کردن مردم با تحریک جوانان اعتراضات را به اغتشاش تبدیل می کنند.

اگر قوانین محکمی در زمینه برخورد با این عوامل وجود داشته باشد، تا حدی که افراد محرک از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی محروم شوند و خسارات وارده به اموال عمومی از آن‌ها گرفته شود، کمتر شاهد دخالت آن‌ها در این مسائل خواهیم بود.