حمایت از اغتشاشات خارجی، سرکوب اعتراضات داخلی

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «مرآت»، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، در سال‌های ریاست‌جمهوری‌اش، همواره در عرصه بین‌الملل خود را مدافع حقوق بشر و دموکراسی در برابر کشورهای مختلف معرفی کرده است. او اغلب به مخالفت با سرکوب‌های حکومتی و اعتراضات مردمی در نقاط مختلف جهان پرداخته است، اما نکته جالب اینجاست که همین ترامپ وقتی با اعتراضات در داخل کشور خود مواجه می‌شود، نه تنها هیچ حمایتی از معترضان نمی‌کند، بلکه از رویکردی کاملاً متفاوت برای مقابله با آن‌ها استفاده می‌کند.

ترامپ، زمانی که اعتراضات ایران بین بازاریان در خصوص نوسانات ارز و گرانی و تورم،با کمک لیدرهای تعلیم دیده از طرف موساد و خاندان پهلوی و فراخوان ها و دعوت های متعدد پهلوی به ایجاد آشوب و تخریب علیه نظام جمهوری اسلامی، با کمک یک سری آشوبگر شکل اغتشاش به خود گرفت ،از ایرانیان خواست که به اعتراضات خود ادامه دهند.

وی همچنین به اغتشاشگران و تروریست های حاضر در صحنه وعده داد که کمک در راه است و جمهوری اسلامی را به اقدام نظامی تهدید کرد. ترامپ با نقابی برصورت خود را به عنوان یک حامی و پشتیبان از اعتراضات مردمی در ایران نشان داد،فارغ از ان که معترضان مسیر خود را از اغتشاشگران جدا کرده بودند و این اغتشاشگران و ترامپ بودند که خواستار تغییر نظام در ایران شدند.

بحران های آمریکا؛معترضان یا آشوبگران؟

اما وقتی سخن از بحران‌های داخلی خود آمریکا به میان می‌آید، ترامپ رویکردی کاملاً متفاوت را در پیش می‌گیرد.

پس از کشته شدن رنه گود، یک زن مهاجر توسط پلیس مهاجرت آمریکا، اعتراضات گسترده‌ای در سراسر ایالات متحده به راه افتاد. در این اعتراضات، معترضان خواستار اخراج ماموران اداره مهاجرت از کشور بودند و در برخی موارد به نهادهای مذهبی و اجتماعی حمله کردند.

در واکنش به این اعتراضات در آمریکا، ترامپ که تا چند روز قبل تمام تلاش خود را معطوف به حمایت از اغتشاشگران از ایران کرده بود، نه تنها از سرکوب خشونت‌آمیز حمایت کرد، بلکه معترضان را، آشوبگران و اخلال‌گران نامید و خواستار زندانی کردن یا اخراج آن‌ها شد. در پی این اظهارات، او سیاستمداران داخلی را متهم کرد که خود باعث تحریک ناآرامی‌ها شده‌اند.

این تضاد در برخورد با اعتراضات در دو کشور که در اولی(ایران) اعتراضات با حضور تروریست های مسلح به صحنه های جنایت تبدیل شده و در دومی(آمریکا) تنها خواسته ای برای اخراج چند مأمور اداره مهاجرت بوده،تنها یک نمونه از رفتارهای دوگانه رئیس جمهور آمریکا است حال آن‌که ترامپ در مواجه با اغتشاشگران در ایران مسیر حمایت از آن ها را در پیش گرفته و در دومی سیاست اخراج معترضان را.

دوگانگی در مواضع ترامپ

این دوگانگی در رویکردهای ترامپ در قبال بحران‌های داخلی و بین‌المللی، به نوعی نشان‌دهنده استفاده ابزاری او از حقوق بشر برای پیشبرد اهداف سیاسی‌اش است. در حالی که او به راحتی از حق اغتشاش و تخریب به اسم اعتراض در کشورهای دیگر دفاع می‌کند، در داخل آمریکا، برای حفظ امنیت و منافع سیاسی‌اش، هیچ تردیدی در استفاده از ابزارهای سرکوب‌گرانه ندارد.

ترامپ، با این نوع برخورد دوگانه، این سوال را مطرح می‌کند که آیا او واقعاً به اصول حقوق بشر و دموکراسی اعتقاد دارد یا تنها از این اصول برای رسیدن به اهداف سیاسی خود بهره‌برداری می‌کند؟

واکنش‌های دوگانه او به اغتشاشات در ایران و اعتراضات در آمریکا، بیشتر از آنکه نشان‌دهنده یک دیدگاه اصولی باشد، به نظر می‌رسد که تحت تأثیر منافع داخلی و سیاسی قرار دارد. این نکته، می‌تواند برای تحلیل‌گران و سیاستمداران درس‌هایی در مورد سیاست‌های بین‌المللی و داخلی آمریکا ارائه دهد.