اسارت ۳ خلبان ایرانی در حصار تناقضات دوحه

در میان اخبار منتشر شده پیرامون اسارت سه خلبان ایرانی در قطر، سخنان ضد و نقیض مقامات دوحه پیرامون این مساله، برابهامات آن افزوده است. قطر درحالی از عدم پیگیری ایران سخن می‌گوید که کارشناسان نیروی هوایی ماه‌هاست معطل اجازه این کشور برای ورود به این کشور هستند. «اوضاع جسمانی خلبان‌های اسیر ایرانی در قطر

«اوضاع جسمانی خلبان‌های اسیر ایرانی در قطر خوب نیست» جدیدترین اظهارات سردار محمد باقرزاده، فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح در خصوص وضعیت نامساعد سه خلبان اسیر ایرانی در نزد قطر، نگرانی‌هایی را در میان مردم ایران ایجاد کرده است. ماجرای خلبان‌های دو فروند سوخو۲۴ ایرانی که در روزهای ابتدایی جنگ تحمیلی رمضان پایگاه‌های آمریکایی مستقر در کشور قطر را بمباران کرده و در راه بازگشت مورد اصابت قرار گرفتند، از زمانی بازتاب یافت که در روزهای گذشته، نامه سردار باقرزاده به مریانا اسپولیاریک، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، در خصوص پیگیری وضعیت این سه خلبان منتشر شد.این امر درحالی بود که پیش از نامه رسمی سردار باقرزاده، سخنگوی ارتش در اوایل مردادماه در خصوص وضعیت نامشخص خلبان‌های ایرانی گفته بود: «قطر از سرنوشت این افراد اظهار بی‌اطلاعی می‌کند؛ پیگیری‌های ما ادامه دارد.»

اظهارات متناقض دولت قطر

پس از آنکه پیکر شهید مجید کاظمی، یکی از چهار خلبان ایرانی که پایگاه آمریکایی العدید قطر را بمباران کرده بودند به کشور بازگشت، بحث برسر سرنوشت سه خلبان دیگر این عملیات شجاعانه قوت گرفت.در همان زمان ارتش اعلام کرد که دولت قطر همکاری‌های لازم در این خصوص را ارائه نداده و در مورد سرنوشت این سه خلبان ابراز بی‌اطلاعی می‌کند. آن طور که از سخنان مسئولان نظامی استنباط می‌شد، قطر به کلی خود را از پیگیری سرنوشت خلبان‌های ایرانی مبرا می‌دانست. بنابراین باید فشارها روی دولت این کشور بیشتر می‌شد.نهایتا در ۲۴ مردادماه اعلام شد که ایران در سطح ستاد کل نیروهای مسلح پیگیر سرنوشت خلبان‌هایش است و نامه رسمی سردار باقرزاده به رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ، دوحه را وادار کرد تا واکنش جدی‌تری به ماجرا نشان بدهد. در همین خصوص، سخنگوی وزارت خارجه قطر بازداشت خلبانان ایرانی در این کشور را «به‌طور قاطع» تکذیب کرد. اما علی رغم پیگیری‌های طرف ایرانی، دوحه اعلام کرد که «ایران دعوت ما برای اعزام تیمی جهت اطلاع از روند عملیات جست‌وجو در ماه آوریل گذشته را پاسخ نداده است!»

انتظار چند ماهه تیم‌های ایرانی

در شرایطی که وزارت خارجه قطر اعلام کرده ایران به دعوت این کشور برای عملیات جست‌وجو پاسخ نداده است، سردار باقرزاده با صراحت این ادعا را رد کرد و از عدم همکاری چندین ماهه دوحه در پرونده خلبان‌های ایرانی پرده برداشت. فرمانده کمیته مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح در این خصوص گفت: «دولت قطر به جای تکذیب مسئله و ایجاد محدودیت در مسیر حقیقت‌یابی، اجازه دهد تا تیم کارشناسی و حقیقت یاب نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به قطر عزیمت کند.»سردار باقرزاده همچنین گفت: «تیمی متشکل از کارشناسان زبده نیروی هوایی کشورمان چندین ماه است که در انتظار ورود به قطر و بررسی میدانی هستند، اما با کارشکنی‌های پیاپی و دفع‌الوقت مسئولان قطری، تاکنون زمینه بازگشت خلبانان شجاع ما به کشور فراهم نشده است.»آن طور که از روند پیگیری وضعیت سه خلبان ایرانی برمی‌آید، دولت قطر تا زمانی که جدیت ایران در پیگیری سرنوشت اسرایش را درک نکرده بود، حتی حاضر نبود در این خصوص ورود جدی داشته باشد. کمااینکه اکنون در سطح وزارت خارجه نیز اسماعیل بقایی از پیگیری سرنوشت خلبان‌های ایرانی خبر داده است.

دیوار حاشایی که بلند است

دوحه در حالی از عدم اطلاع خود پیرامون سرنوشت اسرای ایرانی دم می‌زند که این کشور همانند دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس، یا از اساس وجود پایگاه‌های آمریکایی در خاک خود را کتمان می‌کنند، یا حمله به ایران از این پایگاه‌ها را نمی‌پذیرند. از روز شروع جنگ تحمیلی رمضان که اسناد، گزارش‌ها و حتی شواهد میدانی از شلیک موشک‌ها و پرواز جنگنده‌های دشمن از پایگاه‌های آمریکایی حاضر در این کشورها خبر می‌دهند، اعراب حاشیه خلیج فارس همواره خود را به عنوان طرف مورد ظلم قرار گرفته جنگ معرفی می‌کنند.دولت قطر نیز در یکی از آخرین تلاش‌های خود به جهت متهم کردن ایران، بدون آنکه به نقش این کشور در اختیار قرار دادن پایگاه‌هایش اذعان کند، به شورای امنیت نامه نوشت و از ایران تقاضای دریافت غرامت کرد.دیوار حاشای کشورهای حاشیه خلیج فارس در برابر ایران علی رغم نقش واضح آنها در حمله آمریکا و اسرائیل به کشورمان، این شائبه را فراهم آورده که قطر در موضوع خلبان‌های ایرانی چه چیزی را پنهان می‌کند.هرچند سردار باقرزاده از موافقت دولت قطر برای «پذیرش تیم کارشناسی جمهوری اسلامی ایران» خبر داده است، باید دید که در ادامه آیا دولت این کشور تا چه میزان در همکاری‌های لازم جدی است؟