پشت شعار «صلح شرافتمندانه» چه می‌گذرد؟

تکرار شعارهایی همچون «مردم زندگی می‌خواهند»، «نه به جنگ» و «صلح شرافتمندانه» از سوی برخی اصلاح‌طلبان، بار دیگر بحث درباره نسبت صلح و امنیت و نحوه مواجهه با تهدیدهای خارجی را به فضای سیاسی کشور کشانده است. در حالی که طی هفته‌های اخیر برخی چهره‌های جریان اصلاحات با تأکید بر عباراتی همچون «مردم زندگی می‌خواهند»،

در حالی که طی هفته‌های اخیر برخی چهره‌های جریان اصلاحات با تأکید بر عباراتی همچون «مردم زندگی می‌خواهند»، «نه به جنگ» و «صلح شرافتمندانه» بر ضرورت پرهیز از تداوم درگیری و حرکت به سمت دیپلماسی تأکید کرده‌اند، یک سؤال اساسی همچنان محل بحث است: جنگ را چه کسی آغاز کرد و مسئولیت ادامه تهدید و ناامنی متوجه کدام طرف است؟این ادبیات در تازه‌ترین نمونه از سوی جواد امام، سخنگوی جبهه اصلاحات ایران، تکرار شده است؛ او در مطلبی در شبکه اجتماعی خود با استفاده از هشتگ «نه به جنگ»، «شنیدن صدای مردم»، «مشارکت واقعی» و «عقلانیت، دیپلماسی و صلح شرافتمندانه» را راه نجات ایران دانسته و «جنگ‌طلبی پرهزینه» را در مقابل آن قرار داده است.این موضع‌گیری در امتداد اظهارات پیشین برخی چهره‌های اصلاح‌طلب قرار می‌گیرد؛ مواضعی که هر یک با ادبیاتی متفاوت بر ضرورت پایان تنش، توجه به زندگی مردم و استفاده از ظرفیت دیپلماسی تأکید داشته‌اند.در مقابل، منتقدان این رویکرد معتقدند پیش از طرح دوگانه «جنگ یا زندگی» باید به منشأ جنگ و تهدید توجه کرد؛ چراکه صلح‌خواهی زمانی معنا پیدا می‌کند که مشخص باشد چه طرفی آغازگر تجاوز و تهدید بوده و آیا تغییر موضع یک‌طرفه می‌تواند مانع تکرار آن شود یا خیر.

اکبری: اصلاح‌طلبان نباید «زندگی» را در برابر «اقتدار» قرار دهند

مجتبی اکبری، سخنگوی جبهه شریان، در واکنش به این مواضع تأکید کرد که «مردم زندگی می‌خواهند» گزاره‌ای بدیهی و انسانی است، اما نباید به ابزاری برای دوگانه‌سازی سیاسی و فرار از پاسخگویی تبدیل شود.وی با بیان اینکه هیچ ملتی جنگ، ناامنی، فشار اقتصادی، گرانی و اضطراب را برای زندگی مطلوب نمی‌خواهد، گفت: مسئله از جایی آغاز می‌شود که اصلاح‌طلبان این گزاره بدیهی را مصادره می‌کنند؛ گویی فقط اصلاح‌طلبان دغدغه زندگی مردم را دارند و هرکس از امنیت، استقلال، اقتدار و منافع ملی سخن بگوید، در برابر مردم ایستاده است.اکبری تصریح کرد: مردم فقط «زندگی» نمی‌خواهند؛ بلکه زندگی شرافتمندانه و عزتمندانه می‌خواهند و در کنار مبارزه با گرانی، رانت، فساد، تبعیض، بی‌ثباتی اقتصادی، بیکاری و ناامنی شغلی، ناامنی، وابستگی، تحمیل اراده بیگانگان و تسلیم شدن در برابر خواسته‌های دشمن را نیز نمی‌خواهند.سخنگوی جبهه شریان افزود: اصلاح‌طلبان نباید «زندگی» را در برابر «اقتدار» قرار دهند؛ گویی امنیت، بازدارندگی و استقلال کشور مانع زندگی مردم است. مردم ایران میان زندگی و عزت، رفاه و امنیت و آرامش و اقتدار یکی را انتخاب نمی‌کنند، بلکه همه اینها را با هم می‌خواهند.وی تأکید کرد: اگر واقعاً دغدغه «زندگی مردم» است، باید پذیرفت که امنیت، استقلال و قدرت بازدارندگی، بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی مردم‌اند و هیچ صلح پایداری بدون قدرت دفاع از منافع ملی تضمین نمی‌شود.

اکبری همچنین درباره تغییر زمین بحث سیاسی از مسائل اقتصادی به موضوع «زندگی مردم» هشدار داد و گفت: اگر این تغییر زمین برای فرار از پاسخگویی باشد، چیزی جز یک تاکتیک سیاسی نخ‌نما نیست؛ وقتی مردم نتیجه می‌خواهند، نباید با دوقطبی‌سازی در جامعه، مسئله را تغییر داد.

کنعانی‌مقدم: مردم را نباید سنگر کرد

در همین زمینه، حسین کنعانی‌مقدم، دبیرکل حزب سبز ایران، نیز در ارزیابی اظهارات اخیر برخی اصلاح‌طلبان درباره «زندگی مردم»، «شرایط عادی زندگی» و «صلح شرافتمندانه» گفت: به نظر می‌رسد حافظه تاریخی اصلاح‌طلبان بسیار ضعیف شده است و حوادث سال‌های گذشته و جنگ‌های اخیر را فراموش کرده‌اند.وی افزود: به نظر می‌رسد تحلیل آنها بیشتر مبتنی بر اخبار و اطلاعاتی است که از آمریکا دریافت می‌کنند و مغلوب جنگ روانی ترامپ شده‌اند؛ به همین خاطر از صلح، آتش‌بس و سازش سخن می‌گویند و بعد این موضوع را تحت عنوان «سنگر مردم» مطرح می‌کنند.

کنعانی‌مقدم تصریح کرد: «مردم را نباید سنگر کرد؛ مردم خودشان در میدان هستند و دارند مقابله می‌کنند. اینکه مردم را به‌عنوان سنگر جلوی خودمان قرار دهیم و بعد بگوییم دنبال حل مشکلات مردم هستیم، قابل قبول نیست.»دبیرکل حزب سبز ایران با اشاره به تحریم‌ها و فشارهای خارجی گفت: تحریم‌هایی که علیه کشور وجود دارد و محاصره دریایی و اقتصادی که علیه ایران اعمال می‌شود، باید مورد توجه قرار گیرد و نمی‌توان بدون در نظر گرفتن این واقعیت‌ها صرفاً از عادی‌شدن شرایط و صلح سخن گفت.وی همچنین درباره طرح ادبیات «نه به جنگ» و صلح‌خواهی از سوی برخی اصلاح‌طلبان اظهار کرد: به نظر می‌رسد آنها در تحلیل شرایط، تحت تأثیر جنگ روانی دشمن قرار گرفته‌اند و به همین دلیل حرف از صلح، آتش‌بس، کنار آمدن و سازش می‌زنند.